Thesauros › Literature › Oratory › Ῥοδιακός [sp.]

Ῥοδιακός [sp.]

←
Ῥοδιακός [sp.] Aristides, Aelius
540 μόνην δὲ ἦν εἰπεῖν τὴν Ῥόδον καὶ κατʼ οἰκίαν καὶ κοινῇ τετειχίσθαι. ἐώκει γὰρ αὐλῆς ἕρκει τὰ τείχη καὶ τοσοῦτον ἠδύνατο παρὰ τὴν εἴσω πόλιν, ὅσον ὁρίζειν